In Memoriam

Wij gedenken

Sara Maatje Imanse – de Puit

(2 december 1935 – 29 juni 2021)

Sari de Puit is geboren in Biezelinge en daar opgegroeid. Haar vader werkte bij een fruitteler en had ook een eigen stuk land met fruit struiken, waar Sari en haar zus in de oogsttijd meehielpen met plukken. Hun jongere broertje hoefde dat niet meer. Ze heeft de opleiding voor ziekenverzorging gevolgd en dat werk ook gedaan tot ze ging trouwen. In Goes had ze Iman Imanse leren kennen en in 1962 zijn ze getrouwd. Vanwege de grote woningnood kwamen veel getrouwde stellen in die tijd bij hun ouders inwonen, maar Iman en Sari konden met hulp van de werkgever van Iman een eigen woning in Bergen op Zoom krijgen. Daar zijn hun beide kinderen geboren: een zoon en een dochter. Sari was een zeer zorgzame moeder, ze heeft haar kinderen veel liefdevolle aandacht gegeven. In Bergen op Zoom hebben ze lange en gelukkige tijd doorgebracht. Na 28 jaar zijn ze naar Goes verhuisd en werden ze de eerste bewoners van het Oostmolenpark. Opnieuw volgde goede jaren: Sari was een trotste oma van drie kleindochters, ze knoopte de banden met haar vriendinnen van vroeger weer aan en kreeg vriendinnen via de vrouwenbond. Ze heeft zich ingezet voor de verzorging van haar eigen moeder en ook voor haar schoonmoeder, die beiden een hoge leeftijd hebben bereikt, en thuis genoot ze van het werken in haar tuin. Zorgzaam was ze ook buiten de familiekring door ouderen in De Schakel te bezoeken. Nadat Iman met pensioen was gegaan kwam er ook tijd om een paar maal per jaar reizen te maken, zowel in Nederland als in het buitenland. Heel lang ging het goed samen, maar de laatste jaren kwamen beperkingen doordat Iman slecht kon zien. Hij noemde Sari ‘mijn ogen’. Kort geleden werd Sari ziek, ongeneeslijk en onbehandelbaar. Samen met Iman konden ze vooruit zien in vertrouwen op God. Ze wist dat ze kind van God mag zijn. Die woorden ‘kind van God zijn’ uit haar belijdenistekst (Romeinen 8: 16) stonden centraal in de herdenkingsdienst. En we zongen het bijpassende lied ‘Abba, Vader, U alleen, U behoor ik toe’. We mogen God toebehoren in leven en in sterven.

Ds. Rein Brand             

Hendrina Magdalena Kampman-van Houcke

(22 juni 1930 – 12 augustus 2021)

Op 12 augustus is nog onverwacht overleden Henny Kampman-van Houcke. Zij werd 91 jaar. Ze is geboren in Rotterdam en als tiener heeft ze daar de oorlogsperiode meegemaakt. In de hongerwinter van 1944/1945 ging ze met haar moeder mee om in de wijde omtrek ergens eten te halen. Die zware tijd heeft een diepe indruk op haar gemaakt. Na de oorlog werkte ze op een telegraafkantoor en later bij de NS, waar ookCees Kampman werkte. Ze trouwden in 1953 en gingen in Schiedam wonen. Henny en Cees vormden samen de leiding van de zondagschool voor kinderen bij hen uit de buurt. Soms kwam de hele groep kinderen (meer dan 40!) bij hen thuis. Graag vertelde Henny erover. Later zijn ze verhuisd naar Zaltbommel, waar ze ook een mooie tijd van hun leven hebben doorgebracht. Ze hebben veel reizen gemaakt, vooral elk jaar naar Oostenrijk, waar ze mensen hebben leren kennen die goede vrienden geworden zijn. Ook maakten ze verre natuurreizen, zoals naar Groenland. Henny maakte van elke reis een plakboek met de reisbeschrijving en Cees had prachtige dia’s van elke reis. Toen ze hier in Goes (in De Schakel) waren komen wonen, hebben ze vele jaren op oudejaarsavond voor bewoners dia’s van een reis laten zien en daarover verteld. Dat werd erg gewaardeerd door bewoners die met oud en nieuw thuis waren. Voor hen zelf was het hele voorbereiding (mooi samenspel), maar fijn om te doen. Ook in de Geerteskerk waren ze actief, als gids bij Kerk Open. In 2019 is Cees overleden. Voor Henny volgde een moeilijke tijd, ook doordat ze lichamelijk achteruit ging. Begin 2020 kwam ze in St Maarten in de Groe wonen juist toen de lockdown wegens corona begon. Echt wennen kon ze niet, ook niet toen weer bezoek mogelijk was. in de afscheidsdienst lazen we Psalm 121 over God die je zal op je levensweg, ook en juist als het moeilijk is. God blijft trouw tot in eeuwigheid en laat niet los wat zijn hand begon. In dit vertrouwen leggen wij Henny in Gods handen.

Ds. Rein Brand